بی نقاب

ﻣﺤﺎﻟﻪ اداﻣﻪ ﺑﺪم ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ
واﺳﻪ ﺑﺎر آﺧﺮ ﻣَﻨﻮ ﺑﺎﺧﺘﻰ
ﭼﻪ وﻳﺮوﻧﻪ ی ﺑﻰ ﻧﻈﻴﺮی ﺑﺒﻴﻦ
ﺗﻮ اﻳﻦ زﻧﺪﮔﻰ رو ﺑﺮام ﺳﺎﺧﺘﻰ

ﻳﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﮕﻢ از ﺟﻨﻮﻧﻢ ﻛﻤﻪ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮام اداﻣﻪ ﺑﺪم اﻳﻦ ﺣﻘﻤﻪ
ﻳﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺑﻰ ﻧﻘﺎﺑﻢ

اﻧﺘﺨﺎﺑﻢ ﺟﺎﻳﻰ ﺟﺰ ﻏﻢ ﻧﻤﻰ ره
ﻳﻪ درﻳﺎی ﺑﻪ گل ﻧﺸﺴﺘﻪ م
ﺧﻴﻠﻰ ﺧﺴﺘﻪ م ﻛﺎﺷﻜﻰ ﺑﺎرون ﺑﮕﻴﺮه

ﺳَﺮم ﮔﺮم دﺳﺘﺎی ﺳﺮد ﺗﻮ ﺑﻮد
ﺗﻨﻢ از ﻫﻮای ﺗﻮ ﺳﺮرﻳﺰ ﺷﺪ
ﺗﺎ رﺧﺘﺎﺗﻮ ﺟﻤﻊ ﻛﺮدی ﮔﻔﺘﻢ ﻛﺠﺎ
ﺗﻮ ﭼﻴﺰی ﻧﮕﻔﺘﻰ و ﭘﺎﻳﻴﺰ ﺷﺪ

ﻣﻰ ﺧﻮاﺳﺘﻰ ﺑﮕﻰ ﻣﻄﻤﺌﻨﻰ وﻟﻰ
ﻳﻪ ﺟﻮر ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺗَﺮک ﺧﻮرد ﺻﺪات
دﻟﺖ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻨﺖ ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد
ﻧﺸﺴﺘﻰ درو ﺑﺎز ﻛﺮدم ﺑﺮات

ﻳﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺑﻰ ﻧﻘﺎﺑﻢ
اﻧﺘﺨﺎﺑﻢ ﺟﺎﻳﻰ ﺟﺰ ﻏﻢ ﻧﻤﻰ ره
ﻳﻪ درﻳﺎی ﺑﻪ گل ﻧﺸﺴﺘﻪ م
ﺧﻴﻠﻰ ﺧﺴﺘﻪ م ﻛﺎﺷﻜﻰ ﺑﺎرون ﺑﮕﻴﺮه